Trimester 1
Het eerste trimester van mijn zwangerschap zit erop. Ik neem jullie in deze blog mee in het proces van zwanger worden en hoe ik mij voel(de). Het moment dat je de keuze maakt om voor een kindje te gaan, om ouders te worden, is bijzonder! Ik vond het bijna spannend om het echt uit te spreken. Heel lang heb ik een twijfel gevoel gehad. Wil ik het wel, kan ik het wel, ben ik wel echt een moeder….. wellicht herken je het?
Nu ik zwanger ben zijn al deze gedachten weg. Ik voel dat mijn lichaam sterk is, dat ik een mooi nieuw leven draag en met veel plezier. Je hoort allerlei verhalen dat het heel zwaar is, je misselijk bent (mijn nachtmerrie), je heel moe bent…. Dat laatste gold voor mij. Ik kon om 19:00 naar bed en was om 7:30 wakker. En zelfs deed ik middagdutjes af en toe. Ook had ik last van een opgeblazen buik. Ik probeerde goed te drinken en voedzaam te eten, dit hielp, maar niet altijd.
Gelukkig ben ik niet misselijk en kan ik eigenlijk heel erg genieten van het zwanger zijn. Ik ben heel blij. Af en toe grijpt het mij wel even aan, want ho het is niet niks en je lichaam verandert echt wel…
Van test naar eerste Echo
Op 8 mei was ik twee dagen overtijd. En dat was al eens eerder gebeurt en toen was het een teleurstelling…. Dus ik ging zonder veel verwachtingen einde van de dag een clearblue test (deze had ik nog liggen) doen. Mijn vriend was pas laat thuis want had een personeelsfeestje en ik had een coachingsessie. Vooraf wilde ik wel ff weten of het zo was, dus daarom een test. *ff wachten*…..
En toen stond er: ZWANGER (1-2 weken).
Ik kon het niet geloven. Heel cliché maar het is zo’n gek gevoel. Meteen dacht ik hoe ga ik het mijn vriend vertellen. Ik had ooit van Diep’R kaartjes “baby loading…” gekocht, dus deze kon ik nu mooi inpakken en ’s avonds aan hem geven. Dus dat heb ik gedaan. Na ik thuis kwam van de coachsessie kon ik het hem vertellen. Mega verbaast en super blij!
Tja,… en nu?
Als eerste aangemeld bij een verloskundige. Met 4 weken werd ik gebeld om een afspraak te maken … 2 juni was het zover: de eerste echo. Ik was zenuwachtig. Het is best een hele lange tijd dat je moet wachten (de echo hadden we met 6,5 week). Je wil het zo graag zien dat het echt is. En nog op dat moment kun je het niet geloven. Het is zo bizar en mooi tegelijk.
Tijdens de intake krijg je een vragenlijst over je gezondheid. Recent heb ik een ablatie gehad voor mijn WPW-syndroom. Helaas is deze niet in een keer geslaagd, maar was ik ondertussen zwanger geworden (ook omdat we er vanuit gingen dat het gelukt was). Gelukkig heb ik er vrijwel geen last van, dus valt het mee. Maar ik moest wel een afspraak maken met de gynaecoloog om het te bespreken. Ook goed om bekend te zijn bij hen, mocht je wel last hebben of vragen hebben.
Na de intake konden we de volgende afspraak plannen. Deze werd gepland met 10 weken. Dus weer eventjes wachten…
Vervolg
De 10 weken echo is meteen een heel groot verschil met de eerste. Op de eerste zie je een vlekje en een hartje en op deze zie je al echt een mensje met armpjes, beentje, vingers etc.
Rond 12 weken hadden we een afspraak bij de gynaecoloog. En hier maakte ik mij erg druk over. Het is niet voor niks dat je wordt doorverwezen en dat je zit te wachten in het ziekenhuis… maar gelukkig was het een erg fijn gesprek en krijg ik later nog een advies. Ook vroeg hij om een echo te maken en dat is natuurlijk altijd leuk en fijn! Hier hoorden we voor het eerst het hartje! Ook konden we het ruggetje, de organen en alles mooi zien. Zo bijzonder!
Onzekerheden tijdens het eerste trimester
Het eerste trimester is heel intens. Je bent elke dag benieuwd hoe het met je baby gaat. Of het allemaal nog goed is… Dit komt denk ik ook doordat we via veel wegen allerlei informatie tot ons krijgen waar we wellicht helemaal niet op zitten te wachten of mee bezig zijn. Vroeger wist je niks en vertrouwde je er op dat alles goed ging. Dat geldt voor nu ook. Onnodig zorgen maken heeft geen toegevoegde waarde. Jouw lichaam weet heel goed wat het moet doen. Het werkt samen met jouw kindje. Het is niet erg om gedachten te hebben, maar weet dat +90% van je gedachten je hersenen je proberen in veiligheid te houden, maar er is niks om je zorgen over te maken.
Mijn hielp het om lekker te wandelen. Om rustig te zitten en adem te halen. Om intenties te zetten voor mijzelf en deze op te schrijven.
- Mijn lichaam is sterk en weet wat het moet doen.
- Ik ben krachtig en vol energie.
- Ik geniet van elk moment en vertrouw op mijzelf.
Familie vertellen!
Een van de leukste en spannende momenten! Ik ben de eerste in de familie, dus ik vond het wel echt mega spannend om het te delen. Hoe reageren mensen, hoe reageer ik zelf… We stelden het een beetje uit, maar na de eerste echo hebben we het onze gezinnen verteld. We bakten koekjes met tekstjes erop.
Ik ben fan van bakken, en kom dan ook regelmatig met iets lekkers. Daarom was het niet iets bijzonders voor hen om te krijgen, des te leuker. Het kwartje moest bij iedereen wel even vallen. We zijn recent ook oom en tante geworden (dus de ouders van mijn vriend voor het eerst opa en oma). Er stond op de koekjes: 1+1 = 3, Zwanger, Januari 2026 en opa en oma. Eerst dachten zij dat het een cadeautje was omdat ze opa en oma zijn geworden…. maar ze moesten het kaartje nog lezen.
Zelfs mijn opa en oma mochten we vertellen dat ze overgroot opa en oma worden, hoe speciaal!
Mijn ouders hadden het niet verwacht. Mijn vader dacht dat het een nieuw bedrijf zou zijn met deze koekjes, maar toen las hij opa en oma (haha). Heel leuk om ieder zijn reactie te zien. Allemaal enthousiast, verrast en blij!
Kraamzorg regelen
Via verschillende vriendinnen kreeg ik het al te horen dat je echt snel kraamzorg moet regelen. Hoe gek dat ook voelt heb ik onderzoek gedaan naar kraamzorg in de regio. Het fijnste lijkt mij wanneer je weet wie je krijgt, dus geen verrassing hebt na je bevalling. Ik ging op zoek naar een ZZP’er. Na 2 benaderd te hebben, hebben we iemand gevonden. Vrij vlug, dat is heel fijn en hoef ik geen zorgen over te maken.
Hoe is het eerste trimester voor mij geweest?
De conclusie is dat ik een rustig en fijn eerste trimester heb gehad. Op het opgeblazen gevoel en het vele slapen kon ik wel alles doen. Daarbij vond ik het heel mooi om het kindje te zien. 3 echo’s zijn dan ook echt heel speciaal. Ik heb een boek gekocht waar ik alles in vastleg voor later. Mijn moeder heeft dat ook bij mij gedaan en ik vind het nu heel leuk om dit terug te lezen.
Ben jij ook zwanger? Hoe was jouw eerste trimester?